Kocamanmış bu!
-Harika görünüyor. -Teşekkür ederim.
Mutlu tatiller, tatlım.
Mançurya tung yağı! Bunu nereden buldun?
Helen'a Oslo'dan aldırdım.
Bu, yemek ve yazı masası yapmaya rahat yeter.
Acaba neymiş bu?
Hayatım, almışsın. Teşekkür ederim.
Salonu bitirmek için yeterli.
İyi ki tatilimizi evde geçiriyoruz.
-Hemen başlayacağım. -Nereye gidiyorsun?
-Ben bakarım. -Nasıl istersen.
Gideyim de--
-Sen baksan daha iyi. -Tamam.
Olamaz!
Jane.
Sıra sende, tatlım.
-İyi şanslar, canım. -Teşekkürler.
Merhaba, Barbara. Seni bulduğuma sevindim.
-Tatilde olduğunu duydum. -Doğru. Tamamen tatil.
Bugün 260 bin dolarlık bir teklif aldım!
-Saat sabahın 06:45'i. -Bu teklif gerçek.
New York City'de, yalnızca fotoğrafı gören bir adam yaptı.
İnsanlara evimizin fotoğraflarını gönderme.
Eşi ve çocuklarıyla buraya huzur ve sakinlik için gelmek istiyor.
-Bizim aradığımız da tam bu. -Bu ev size çok büyük.
Aile olan bir çifte ait olmalı.
Tatlım, bir şey ima etmedim. Bu ev fazla büyük diyorum sadece.
-Birkaç hafta sonra görüşürüz. -Tamam. Düşün bunu.
Kendine iyi bak.
Barbara'ya ev için gelen teklifi söyledim de--
Hayır, Jane.
Barbara, benimle nalbura gel!
-Neden? -Tung yağı için yeni fırça lâzım.
-Maket için de parça alacağım. -Çabuk olacağız, tamam mı?
Evde iki hafta. Mükemmel bir tatil.
Jane evi çocuklu bir aileye satmamızı söylüyor.
Bunun Jane'i ilgilendirdiğini sanmıyorum.
Ayrıca, bu tatilde tekrar deneyebiliriz.
Sahi mi? Ne diyorsun?
-Nasılsın, Ernie? -Selam. Nasılsın?
Günaydın Adam. Tatilden önce saçını kestirmek ister misin?
-Hayır, teşekkürler, Bill. -Maket nasıl gidiyor?
-Harika. -Bozman o derneği 1835'de kurdu...
...ama sonra torunu gelip...
Omuzlarına kadar saçları vardı.
Bana "birazcık uçlarından al" dedi.
-Makası öyle hızlı savurdum ki... -Görüşürüz.
-Bu harika olacak. -Jamaika'ya falan...
...gitmek istemediğine emin misin?
-Asla. Ev gibisi yok. -Dikkatli ol!
Tatilimiz mükemmel başladı.
Kuruyunca daha iyi hissedeceksin.
Gittiğimizde bu ateş yanmıyordu.
-Kolun nasıl? -Bilmiyorum. Donmuş gibi.
Kahve yapayım ve ateş için odun getireyim.
Belki de fazlaca ağırdan almalıyız.
Buraya nasıl geldiğimizi hatırlıyor musun?
Köprüye geri döneceğim ve adımlarımızı izleyeceğim.
-Hayatımı... -İki saat!
-Barbara, inanmazsın... Ne? -İki saat boyunca yoktun.
-Neler oluyor? -Sana bir şey göstereceğim.
Bak.
Bu var.
Bir de bu var.
-"Yeni Öğrenenler İçin El Kitabı" -"Ölenler".
Ölenler.
Nereden geldi bilmiyorum. Yayınevine bak.
"Yeni Ölenler için El Kitabı Kitabevi"
Bir şey diyeceğim. Bence kazadan sağ çıkamadık.
Bundan nefret ettim. Temel bilgileri verebilir misin?
Kitap o şekilde düzenlenmemiş. Ne bilmek istiyorsun?
Verandadan adım attığında neden kayboldun?
Cennete mi gidiyoruz, cehenneme mi?
Bu ne kadar sürecek?
Cennet veya cehennemle ilgili bir şey yazmıyor.
Bu kitap, müzik seti kurulum kılavuzu gibi.
"Coğrafi ve Dünyevi Çevreler."
"İşlevsel çevreler tecelliden tecelliye farklılık gösterir."
Bu biraz zaman alacak.
Kahrolası kum kurtları. Demek yüzde 13.
İş bulmam gerek. Bakalım. İş ilanları.
Ne varmış burada? Maitland'ler.
Tatlı bir çift. Aptala da benziyorlar.
Keşke mezarlığı buradan daha iyi görebilseydim.
Bizim için en iyi neresi olur seçemiyorum.
-Sıkıntı mı bastı? -Hiçbir şeyi düzgün temizleyemiyorum.
Elektrikli süpürge garajda ama evden çıkamıyoruz.
Bize neden bir şey söylemiyorlar?
Diğer ölüler nerede? Neden sadece ikimiz varız?
Belki cennet budur.
Cennet olsa her taraf toz olmazdı.
Jane geldi.
-Burada ne işi var? -Bilmiyorum.
Jane, yukarıdayız! Jane!
Seni göremiyor, değil mi?
Kitaptaki iki numaralı kural. Yaşayanlar genelde ölüleri görmez.
-Görmez mi, göremez mi? -"Görmez" yazıyor.
Bu kitap çok aptalca! İçindeki hiçbir şeyi anlamıyorum.
Barb, tatlım, biz ölüyüz.
Endişe edeceğimiz fazla bir şey yok bence.
Bu harika! Tam doktorun tavsiyesine göre.
Affedersiniz hanımefendi.
Delia Deetz, evine hoş geldin.
Charles!
Sorun yok, hasar görmedi. Bak. Sağlam, taşra zanaatkârlığı.
Mutfağa baksana. Sonunda güzel yemek yapabileceksin.
Gel, bak.
Biraz benzin. Pürmüz... Sorun kalmaz.
İzninizle.
Tesisatı sökmemiz gerek.
Onun dışında mükemmel. Tek kelimeyle mükemmel.
-Ne düşünüyorsun, canım? -Delia nefret etti.
Burada yaşayabilirim.
Dikkat et! O benim heykelim.
"Satın aldım" anlamında değil; o heykeli ben yaptım. Benim.
Masaya koy.
10 dakika. Şimdiden çok huzurluyum.
Mükemmel.
İmdat!
Bu Otho.
Otho, neden ön kapıdan girmiyorsun?
Uğursuzluk.
Benim için şehirden ayrıldın. Çok mutluyum.
Mutlusundur tabii.
-Delia... -Haklısın.
-Bir konuda anlaşalım. -Haklısın.
Buraya kır hayatı yaşamaya geldik...
...evi kırıp dökmeye değil! -Haklısın.
Charles, şansına beyaz yakalılar apartman dairesi alıyor.
Böylece buraya yapacaklarımın masrafını karşılayabilirsin.
Otho, buraya rahatlamak ve kupon kesmek için geldim...
...ve bunu yapmaya kararlıyım.
Git sessizce yap tatlım, Otho'yla ben de düşünelim.
Evin geri kalanı da bu kadar kötü mü?
Ceza falan mı bu? Ne yapacağız?
Çaresiz sayılmayız.
O kitabı okudum. Bizim durumumuzdaki insanlar için bir tanım var.
Hayalet!
Gösteriye başlayalım.
Negatif eğlence potansiyeliyle karşı karşıyayız.
Organik akış kesinlikle yok.
Ben de fark ettim. Dev bir karınca yuvası gibi.
-Ne oldu? -Bir şey gördüm sandım.
Aklımı okudun.
-Öyle mi? -Çok az müşteri aklımı okuyabilir.
Deneyimlere açık değiller.
Tanrım!
Dua edelim de diğer dolaplar bundan daha büyük olsun.
Bak!
Ozzie ve Harriet.
-Bu insanlara ne olmuş? -Ölmüşler.
Bak, iç mekan helası.
Otho...
-Tirşe. -Tirşe. Bu rengi nereden biliyorum?
Mavimtırak yeşil!
Hidrat krom oksit.
Unutma, kimya eğitimi aldım. Saç analistiydim.
-Ne? -Kısa süreliğine.
Kurtar beni bu taşralılıktan.
Neyin peşindesiniz, biliyorum. Bundan sıyrılamayacaksınız.
Hayatım, bu işe yaramıyor.
Sırf senin rahatlaman gerekiyor diye sanat için yaşamayı bırakmayacağım.
Seninle bu cehennem çukurunda yaşayacağım...
...ama kendimi ifade etmeliyim.
Bu evi parçalayıp sahiplenmeme izin vermezsen...
...deliririm ve seni de delirtirim!
Belki de evi biraz değiştirmek iyi olur.
Ama sadece bu odayı bıraksan, olur mu?
Olur.
Bunu yanına bırakmam.
Evet?
Duvar kağıtlarını gizleyip birkaç duvarı yıkınca...
...yaşanabilir hâle gelebilir.
-Üçüncü katta ne var? -Tavan arası.
Tavan arasını kilitlemeyi unuttum.
-Bir şey hissettin mi? -Ne zaman?
-Anahtarın yok mu? -Belki Charles'ın vardır.
Bu kapının ardında çok ilginç bir şey olduğunu hissediyorum.
Evet, bu evde ölenlerin hayaletleri! Buradan gitmemizi istiyorlar!
Onlara bir iyilik yapalım.
Tanrım, ucuz atlattık!
Bunu izleyemeyeceğim.
İnsanları korkutamıyorsan hayalet olmanın ne faydası var?
-Tatlım? -Hayır, buna katlanmayacağım!
-Orada ne olduğunu bilmiyorsun. -Umurumda değil.
Barbara!
Adam!
-Barbara! -Adam!
Adam, yardım et. Sapsarı oluyorum!
O insanlarla evde sıkışıp kaldık.
Güney Çin yemeği yediğimize inanamıyorum.
Buralarda Siçuan yok mu?
Yemekteki MSG miktarından felç geçirmeyi planlıyorum.
Bu evdeki ilk yemeğimiz.
Hepimiz üzerimize düşeni yapalım ve bu yemeği güzel geçirelim.
Anneni kışkırtma, tatlım.
Yerleşir yerleşmez, sana bodrumda karanlık oda yapacağız, tamam mı?
Benim hayatım karanlık oda.
Kocaman bir karanlık oda.
New York'tayken sefildin, şimdi dağ başında sefil olacaksın.
En azından birimizin hayatı mahvolmadı.
Sizi bilemem ama ben burada mutluyum.
New York'taki insanlar ne kaçırdıklarını bilmiyorlar.
New York'un yaz sanat merkezi olabiliriz.
Heykel yapmaya başlayabilirim. Biliyorsun bir tek o zaman mutluyum.
Çok iyi fikir. Bu çok fazla zaman tüketir.
Önce ev. Otho'yla harika planlarımız var.
Bence böyle bırakmalıyız.
İyi fikir.
Mobilya kamyonu gelecek. Neyi atacağımıza karar vermeliyiz.
Her şeyi atacağız, tavan arasındakilerle birlikte.
Dikkat edin!
Ne iş yaptığını söyle, kocamın seni neden kovacağını söyleyeyim.
-Fihrist falan yok mu? -Hiçbir şey yok.
Bu ne?
Onun yerini biliyor musun? Kimse sana söylemedi mi...
Neden üç tane heykel var? Dört tane olacaktı.
Dördüncü nerede?
Ne yapıyorsun?
"Beter Böcek, bio-şeytan kovucu. Yaşayanlarla derdiniz mi var?
Ölüm, çözüm değil de sorun mu? Sonsuzluktan mutsuz musunuz?
Uyum sorunlarınız mı var? Beter Böcek'i arayın."
Numara falan yok mu?
Yok. Bio-şeytan çıkarıcı. Anlamadım.
En arkaya.
Yarım saatlik bir mola verin isterseniz.
-İndir onu aşağıya! -Ne halt ediyorsun?
-Beni dinle! -Tanrım!
Bunu bana neden yapıyorsunuz? Bu benim sanatım ve de tehlikeli!
Böyle ölmek istiyor muyum sizce?
Küçük kız bizi gördü.
-Bizi kimse göremez. -Ama o gördü.
-Buranın eski sahiplerine ne oldu? -Boğuldular.
Evet, aileydiler. Çok üzüldüm.
-Al bunu. -Tavan arasının anahtarı mı?
O maymuncuk, tüm kapıları açar. Onu babana ver.
Evi tek başıma dekore ettiğimden de bahsedebilirsin.
O konuda tavsiyeye ihtiyacı olursa gelip beni görsün.
Merak etme, kapıyı kilitledim.
Yaşayanlarla başınız dertte mi?
Evinizi işgal etmelerinden bıktınız mı?
Bu tacizci mahluklardan kurtulmak mı istiyorsunuz?
O zaman ahretin en iyi bio-şeytan kovucusuna gelin.
Aynen öyle! Buraya gelin! İnanın bana, her şeyi yaparım!
Onları çok korkuturum.
İşinizi halletmek için ne gerekiyorsa yaparım!
Hatta gerekirse kendimi ele geçiririm!
Her yerimde şeytanlar geziyor!
Gelin ve görün. Hemen ararsanız...
...her şeytan çıkarma için bir cin çarpması bedava.
Daha ucuzunu bulamazsınız.
Çocuklarınızı da getirin.
Oynamaları için sürüyle yılanımız var.
Hiç sorun değil.
Bir kere söyle, iki kere söyle, üçüncüsü büyülü.
Ve sakın unutmayın, ne isterseniz yerim.
Ne isterseniz yutarım...
...ama burayı gelirseniz köpeği mideye indiririm!
Yardım almalıyız.
Kitapta acil durumlarla ilgili bir şey okumuştum.
İşte burada. "Acil durumda, bir kapı çizin."
Kapı çizmek mi? O aptal kitaba neden bakıyoruz bilmiyorum.
Şu böcek adamı deneyebiliriz.
İşe yarayacağını düşünmedin, değil mi?
"Üç kere vurun."
Kuşlar!
Kap onu.
Baba!
-Rahatladığımı görmüyor musun? -Ne gördüğümü anlatmak istiyorum.
Gevşememe izin vermezseniz buraya gelmenin ne anlamı var?
Balım, tatlım...
Annene yardım et.
Sen hayaletli bir evde gevşeyebilirsin ama ben yapamam.
Güzel binaymış.
Çatısı kötü. Otopark güzel.
-Adam? -Bu taraftan, canım.
Randevunuz yok, değil mi?
-Nasıl alacağımızı bilemedik. -Ne randevusu?
-Ne istiyorsunuz? -Yardıma ihtiyacımız var.
Nalları dikeli daha iki ay oldu, şimdiden yardım mı istiyorsunuz?
Bununla ne ilgisi var?
Bütün D-90 yardım fişlerini bitireceksiniz.
Dünyada, özellikle o evde 125 yıl geçireceksiniz.
Bu sürede Juno'dan sadece üç kez birinci sınıf D-90 hakkınız var.
Muhtemelen el kitabını da bitirmemişsinizdir.
Randevunuz yoksa beklemek zorundasınız.
-Kiminle randevu? -Danışmanınız Juno'yla.
54,000,601 numara. Ferndock!
-Sigara ister misin? -Hayır, teşekkürler.
Ben de azaltmaya çalışıyorum.
Adam, ölünce böyle mi oluyor?
Siz ölünce böyle oluyor.
O ölünce öyle oluyor. Onlar ölünce de şöyle oluyor.
Gayet kişisel bir şey. Ayrıca bir şey diyeyim.
Şimdiki aklım olsaydı, o küçük kazamı yaşamazdım.
Maitland. İki kişi. El kitabını alıp altıncı kapıya gidin.
Kitabımızı unuttuk.
Hadi!
Yeni gelenler, sekiz numaralı bekleme odasına.
409 no.lu uçak üçüncü kapıya yanaşıyor.
Nasıl görünüyorum? Bu tarafta ayna yok.
-İyi görünüyorsun. -İyisin.
Teşekkürler. Biraz ezik hissediyordum da.
125 yıl. Buna inanamıyorum.
Bize söylemediklerine inanamıyorum.
Adam, bu ne böyle?
Kayıp Ruhlar Odası.
İnsan bedeninden çıkarılan hayaletlerin odası.
Zavallı iblisler.
Bu, ölüler için ölüm.
Kitapta hepsi yazıyor. Devam edin.
Beş.
Altıncı kapı burası.
Eyvahlar olsun. Burası gitgide tuhaflaşıyor.
Evdeyiz!
Şuraya baksana! Her şey değişmiş.
Mobilyalarımız yok.
Sence orada ne kadar bekledik?
Üç ay.
Sizden umudu kesmek üzereydim. Gidecektim.
Başka danışanlarım var.
-Danışmanımız Juno sen misin? -Evet.
Bireysel vakaları incelerim ve yardım gerekip gerekmediğine...
...hak edilip edilmediğine, uygun olup olmadığına bakarım.
-Müsait misiniz? -Hayır.
-Ne oldu? -Çok mutsuzuz.
Ne bekliyordun ki? Ölüsünüz!
Buraya taşınan insanlardan kurtulmak istiyoruz.
Bu eve çok emek verdik.
Biraz daha şey olsalardı evi paylaşmak sorun olmazdı...
-Eski hâlinize benzeselerdi. -Evet.
Ama bu insanlar...
Ortalık sakin görünüyor.
İtalya'da ölmediğinize şükretmelisiniz.
Deetz Ailesi!
-El kitabını incelediniz mi bakalım? -Denedik.
Musallat olmayla ilgili orta dereceli bölümde hepsi yazıyor.
Onları kendiniz kovun! Burası sizin eviniz.
Perili evler kolay bulunmuyor.
-Biz pek anlayamadık. -Duydum.
Yüzünüzü paramparça etmişsiniz.
Sizi göremeyen insanların karşısında kafanızı koparmanız...
...belli ki fayda etmez.
-Daha basit mi başlayalım? -Basitten başlayın.
Bildiğinizi yapın. Yeteneklerinizi kullanın. Pratik yapın.
O dersleri ilk günden beri çalışıyor olmalıydınız.
Gitmem gerek.
Peki ya şu broşürdeki adam? Beter--
Adını bile söylemeyin. Onun yardımını istemezsiniz.
İsteyebiliriz.
İstemezsiniz. O adamdan kimseye hayır gelmez.
Nasıl yani?
Konuyu açmak istemiyordum...
...ama size bir hata daha yaptırmaktansa, anlatacağım.
Asistanımdı.
Ama baş belasıydı.
Serbest bio-şeytan çıkarıcı olarak çalışmaya başladı.
Yaşayanlardan kurtardığını iddia etti. Başı daha da derde girdi.
Sanırım son zamanlarda sizin mezarlığınızda dolaşıyormuş.
Onu geri getirebilmenin tek yolu...
...adını üç kez söylemek.
Ama Deetz'lerden kendiniz kurtulmanızı...
...şiddetle öneriyorum.
İhtiyacımız olursa size tekrar nasıl ulaşacağız?
Adam, mezarlığımızda geziyormuş.
Juno haklı. Basitleştireceğiz. Bunu yapabiliriz, hadi.
Hey, sen! Buraya gel!
Aç mısın?
Hadi, gel buraya!
Sana bir şey vereceğim. Yaklaş hadi.
Beraber bir şeyler atıştıracağız.
-Gelsene! -İmdat!
BETER BÖCEK BURADA YATIYOR
Maxie, sana hep para kazandırmadım mı?
Buradaki tek mesele bu.
Kimse senin kadar kazandırmadı.
Sinirlerin bozulmadan önce zehir gibiydin.
Ama Winter River...
...Connecticut, kusura bakmazsan, dağın başında.
O kadar parayı neden eski bir binaya yatırayım?
-Orası çok uzak! -Bina değil; güzelliği de bu.
Bu insanlar mülklerinin değerini bilmiyorlar.
Tüm kasabayı satın alabilirim.
Ve hiçliğin ortasında bir kasabamız olur.
Buraya gelip görmen lâzım.
Sarah'yı da getir.
Tamam, Charles. Şu aralar biraz meşgulüm.
Bir dakika.
Bu ziyaret konusunu bitirelim artık. Kapatmam gerek.
Orada kendine iyi bak, koca adam.
-Hoşça kal. -Max, dur, dur!
Ahmak.
Lydia, Connecticut o kadar mı sıkıcı? Az önce Maxie Dean'le konuştum.
Baban gevşerken para kazanmanın yolunu buldu. Gider misin lütfen?
Annen 300 dolarlık çarşaflarına delik açtığını görürse seni öldürür.
Bu çok klişe. Buna mı düştük? Çarşafla mı korkutacağız?
Bunları kefen gibi gör.
Ayrıca inlemek de önemli. Şiddetle inle!
Bu kadına nasıl tahammül ediyor?
Kesin şunu! Ben daha çocuğum, Tanrı aşkına.
-Aptal gibi hissediyorum. -Aptalca değil. Hayaletiz biz!
Önümüzdeki 125 yıl...
...bu kadınla kahvaltı etmek mi istiyorsun? Daha güçlü inle!
Tanrım!
Acayip. Cinsel sapıklık.
Bu tuhaf cinsel olayınızı kendi odanızda yapın.
Ayakları yok.
Tavan arasında saklanan siz misiniz?
Biz hayaletiz!
-Gerçekte nasıl görünüyorsunuz? -Korkmadın mı?
Çarşaflardan korkmam. Tipleriniz iğrenç mi?
"Yaşayan Ölülerin Gecesi" gibi mi?
Kanlı damarlar ve irinler mi var?
-Yaşayan ölülerin nesi? -Gecesi. Öyle bir film var.
Senin yaşında hayalet görsem korkudan aklımı kaçırırdım.
İğrenç değilsiniz. Niye kafanıza çarşaf geçirdiniz?
Pratik yapıyoruz.
-Çarşafsızken de görebiliyor musun? -Tabii ki görebiliyorum.
Nasıl oluyor da bir tek sen görebiliyorsun?
Yeni Ölenler için El Kitabı'nda bununla ilgili bir şey vardı.
"Yaşayanlar tuhaf ve sıra dışı şeyleri görmezden gelir," diyor.
Ben kendim tuhaf ve sıra dışıyım.
Bana normal bir kız gibi geldin.
-Kitabımızı mı okudun? -Evet.
-Anlayabildin mi? -Evet. Neden Delia'nın odasındaydınız?
-Anneni korkutmaya çalışıyoruz. -Üvey annem.
Onu korkutamazsınız zaten. Yatıştırıcı alıp uyuyor.
Bunu sen mi yaptın? Bu evleri falan sen mi yonttun?
Burası eskiden sizin evinizdi.
Niye herkesi korkutmak istiyorsunuz?
Buradan taşınmanızı istiyorduk.
Deetz'leri pek tanımıyorsunuz.
Babam burayı satın aldı. Hakkından asla vazgeçmez.
Siz neden gitmiyorsunuz?
Gidemiyoruz. Cenazeden beri evden çıkmadık.
Cenaze!
Tanrım! Siz gerçekten ölüsünüz.
Bu muhteşem.
-Gitsem iyi olur. -Dur.
Ailene bizden bahsetmen iyi bir fikir olmaz.
Onları korkutacaksa olabilir.
Korkunç olduğumuzu söyle.
Evimizi geri almak için hiçbir şeyden çekinmeyecek hortlaklar olduğumuzu.
Ya bu bir rüyaysa?
Rüya görmediğimi kanıtlamak için bir numara yapabilir misiniz?
Gerçekten hayaletseniz başka bir numara bulmalısınız...
...çünkü o çarşaflar, işe yaramıyor.
Hayaletler.
Evde hayalet olduğunu söylüyorsun.
Fotoğraflarını çekmişsin.
Hayaletler!
Lydia, akşam yemeğinde yedi kişiyi ağırlayacağım.
Aracım Bernard, "Art in America"da yazan bir kadını getiriyor.
Aslında, yemeğe gelen herkes "Vanity Fair"de çıktı. Sen hariç.
Korkmayacak kadar zalim olduğunu söylemiştim.
Başkalarıyla benim hakkımda konuşma!
Beni ancak bu dağ başına gelecek çok az sayıdaki insana...
...rezil olmak korkutur. Bu gecelik aileymiş gibi yapalım.
Lydia uğraşıyor ama ona inanmıyorlar.
Elinde fotoğraf var.
Sende de Koca Ayak'ın fotoğrafı var.
O fotoğraf bambaşka bir hikâye.
Yardım almamız gerek. Şu Beter bilmem neyle görüşmeliyiz.
Bak.
Bu o, Beter Böcek.
Beter Böcek.
Hadi, Barbara, söyle.
Beter Böcek.
Ne oldu?
Maketin içine girdik.
Şuna bak.
O nerede? Ne yapacağız?
Kazacağız galiba.
Zamanı gelmişti!
-Açalım derim. -Önce kapıyı çalalım.
Adam. Babs.
Ağzının tadını biliyorsun! İlişkiniz sağlam mı? Şansım var mı?
-İzin verir misin? -Tabii. Haddimi mi aştım?
Çok güzel! Beni seçtiniz. Mecbur değildiniz ama beni seçtiniz.
Sizi öpmek istiyorum, çocuklar! Hadi bir öpücük verin.
Affedersin!
Hadi işe koyulalım.
Bir yerde kartım olacaktı. İşte. Kimi öldürmem gerek?
Şunu tutar mısın?
-Al bakalım. -Kimseyi öldürmene gerek yok!
Ruhu ele geçirme!
Sesinizi kullanmayı öğrenin. Dostlarınızı kandırın.
Partilerde eğlenceli olur!
Hayır, biz sadece birkaç kişiyi evimizden atmak istiyoruz.
Anladım, tabii. Bunun için önce sizi tanımam gerek.
Yakınlaşmamız gerek. Bir süre yanınıza taşınayım.
Sıkı dostlar olalım. Anlarsınız ya?
Bunu sonraya saklayacağım.
Eşimle bazı sorularımız var.
-Tabii, tabii, sorun. -Mesela, vasıflarınız neler?
Juilliard'a gittim. Harvard İşletme mezunuyum.
Sık seyahat ederim.
Kara Veba'dan sağ çıktım ve o dönem çok eğlendim.
"Şeytan"ı 167 kez falan izledim, her izlediğimde daha da komik oluyor!
Ölü biriyle konuştuğunuzdan bahsetmiyorum bile!
Ne düşünüyorsun? Vasıflarım yeterli mi?
Yani, korkutucu olabilir misin?
Demek istediğini anladım. Korkutucu olabilir miyim?
Şuna ne dersin?
Sevdiniz mi?
-İzin verir misin lütfen? -Tabii. Aranızda konuşun.
-Gidelim. -Ama sonra işimize yarayabilir.
-Kendimiz bir şey bulabiliriz. -Şahane!
-Bakar mısın?! -Ne?
Biz gidiyoruz.
Daha gitmeyin.
Hadi ama, birbirimizi anlıyoruz. Bak, aynı yerden giyiniyoruz.
Kardeşim benim.
İşte böyle!
Biz üçümüz etle tırnak gibiyiz. Bunu kabul edelim.
Birini evden kovmak istiyorsanız, ben de evinizden kovmak istiyorum.
Bak! Satürn'e gitmişsiniz, ben de Satürn'e gittim!
Kum kurtları.
Nefret ediyorsunuz, değil mi? Ben de!
Sizinle anlaşma yapmak için ne yapmam gerek?
-Çok can sıkıcı değil mi? -Gidelim, Barbara!
Dur! İçeride konuşalım. Çok kalmazsın. Hadi.
-Burada bir dakika daha durmam. -Dağınıklığın kusuruna bakmayın.
-Buradan gitmemiz gerek. -Size yiyecek bir şeyler hazırlarım.
Ev, ev, ev!
Bunu nasıl yaptın?
Umarım İtalyan mutfağı seviyorsunuzdur.
Nereye gittiniz? Neredesiniz?
Benimle iş birliği yapmalısınız!
İş kapmaya çalışıyorum burada. Ne yapmamı istiyorsunuz?
Neredesiniz?
Zavallılar sizi!
Karşınızda bir profesyonel var!
Ne maket ama!
Bunu tek başımıza yapabiliriz.
Ayrıca o küçük kızı o sapığın eline bırakamam.
Onu biz çağırdık, çok sinirlenmiş gibiydi.
Umurumda değil. Fikrimi değiştirdim. Onları bu gece korkutabiliriz.
Bir fikrim var.
Mükemmel bir dekorasyon yapmışsınız.
Ben değil; onlar.
Evet?
Beğendin mi?
Yine o hazin intihar teşebbüslerinden biri daha değil umarım.
İntihar edenler için ne derler bilir misiniz?
Öbür dünyada sosyal hizmet memuru olurlarmış.
Otho, doğaüstü şeylerle ilgilendiğini bilmiyordum.
Tabii ki! Hatırlarsın.
Living Theater'da çalıştıktan sonra...
...New York'un önde gelen paranormal araştırmacılarındandım.
1972'de kâr dibe vurana kadar.
Senin gibilere artık paranormal mi diyorlar?
Onu boş verin. Kardeşinin tepesine ev düşürülmesine hâlâ kızgın.
Pekâlâ, yemek harika görünüyor.
Hayalet gördüm.
-Lydia'la aramızda özel bir şaka. -Şaka değil.
Şaka. Daha bugün beni evin perili olduğuna inandırmaya çalıştı.
Çocuklar işte! Bilirsiniz, bayılırım!
-Hayalet mi? -Hem de özel tasarım çarşaflarda.
Cesur dostlarımızın şerefine içmek istiyorum.
Bizimle olmak için gözlerini kırpmadan iki düzine otoyol gişesinden geçtiler.
Umarım evleriniz değer kazanır.
Lydia, bize şu hayaletlerini anlat.
Hayır! O konudan bıktım.
Delia, neşelen biraz!
Onun yerine şeyden konuşsak...
Çok tatlısın, Delia.
Otho, bunu sen mi yapıyorsun?
Başardık!
Dağılmalarını izleyelim.
Her an o kapıdan çığlıklarla kaçabilirler.
Her an.
Benim, Lydia.
Aşağı inmenizi istiyorlar.
Delia istediğiniz çarşafı alabileceğinizi söyledi.
Sanki eğlence parkında gibiydik.
-Kalipso yapabildiğimi bilmiyordum. -Bizden çok eğlenen var mı?
Bu insanlar Tracy ve Hepburn gibi!
Çok sofistike bir çift. Hatta çarşafla geliyorlar.
Charles, bunu neden daha önce söylemedin?
Sırrımızın açığa çıkmasını pek istemiyoruz.
Sonra herkes onları partileri için ister.
İnsanlar buna çok para verir, değil mi Grace?
Enquirer dergisi ölümden sonra yaşamı kanıtlayana 50.000 dolar veriyor.
Turnayı gözünden vurdun, Charles. Maxie'yi buraya getirebilirsin artık.
-Öyle mi dersin? -Sarah doğa üstü şeylere bayılır.
Ona hayalet göstereceksen adamı buraya helikopterle getirir.
Delia'nın menajerinin ben olduğumu hatırlatmak isterim.
Eserlerinden yıllarca para kaybettim.
Burada gerçekten bir şey olduysa ben ilgilenmeliyim.
Ama önce gerçek kanıt istiyorum.
-Masada olanlar neydi? -Az önce olana ne diyorsun?
Ve ne parası? Sanatıma inanmıyor musun?
Lydia geldi.
-Evet? -İnmek istemiyorlar.
Neden?
Çünkü sizi korkutmaya çalışıyorlardı ve korkmadınız.
Onlar ölü; nevrotik olmak için geç kaldılar.
Pekâlâ.
Halüsinasyon görmedik. Bu gerçekti.
Hepimiz son derece güçlü paranormal bir deneyim yaşadık ve bu gerçekti.
Delia, sen kaçığın tekisin. Her zaman da öyleydin.
İnsanları korkutmakta ısrarcıysan, heykellerinle korkut.
Dikkatli gidin!
-Öldüm ben. -Nerede saklanıyorlar?
-Tavan arasında. -Orası kilitli.
Onlar hayalet. İstediklerini yapabilirler.
Evet, istediklerini yaparlar. Lydia, bizi hemen oraya götür.
Harika! Otho Fenlock'un...
..."Kapalı Kapılar Ardındaki Hayaletler"i.
Muhtemelen orada intihar ettiler. Resmen büyülendim.
-Orada hayvan gibi yaşıyor olmalılar. -Kapı kilitli. Nasıl girdiler ki?
Kapıyı açın, ölü insanlar, yoksa içeri zorla girip...
...sizi kendinizi astığınız iplerle sürükleriz!
-İntihar etmemişler. -Fark etmez.
Sana burada bir şey öğretebilirim.
Her durumda ipleri elinde tutmaya bak...
...yoksa insanlar, ölü ya da diri, seni çiğneyip geçerler.
Açın kapıyı!
Neredeler?
Bu hayaletler iyi insanlar.
Sanırım onları korkuttuk. Onları rahat bırakalım, tamam mı?
Bütün kasaba burada.
Hayatımda hiç bu kadar utanmamıştım.
Temelli gitmediler, değil mi?
Baba, yapma.
Anne, gidelim hadi.
Burada hayalet yok.
Hadi! Eğer buradalarsa onları korkutmak istemiyorum.
Gidiyoruz. İşinize bakabilirsiniz.
-Ne yapıyoruz? -Çabuk, çabuk, çabuk.
Tanrım! Gerçekten korkunç hayaletlersiniz!
Şimdi, gösteriyi başlatalım, bakalım neler olacak.
Otho, Maxie'yi ara. Burada gerçekten bir şey var.
Burayı dünyanın en iyi doğaüstü araştırma merkezi yapabiliriz.
Ve eğlence parkı. Sunumu ben yaparım, Lydia da hayaletleri getirir.
Hayaletleri getiremem. Burada değiller.
-Otho, bir şey yapamaz mısın? -Motive olursam yapabilirim.
Nasıl bir motivasyon istiyorsun?
Onları rahat bıraksanıza. Size bir şey yapmadılar.
Kızın için geldik, Chuck.
Dur! Dur!
Beter Böcek, Beter Böcek, Beter Böcek!
Olamaz!
Bunu neden yapıyorsunuz?
Beni rahat bırakın!
Seçeneklerimiz harika!
Önümüzdeki yüz yıl ya pencereden sarkacağız...
...ya da ucuz numaralar yapacağız.
Belki artık giderler. O yılan çok iğrenç bir oyundu.
-Birini öldürebilirdi. -Ama öldürmedi.
İstediğimiz kıvama geldiler.
Ezikler! Bir profesyonel çalışırken işini bölmeye nasıl cüret edersiniz?
Charles'tan pek hoşlanmıyorum ama onu öldürebilirdin.
Sadece işimi yapıyorum! Bir anlaşmamız vardı!
Sorun değil. Neden, söyleyeyim mi?
Sizin gibi beleşçilerle iş yapmak istemiyorum zaten. Kalsın!
Sadece Edgar Allan Poe'nun kızıyla iş yapabilirim.
-O beni anlıyor. -Onu rahat bırak!
Hadi, milenyumumu şenlendir.
Biraz gergin hissediyorum, anlarsın ya?
Ne de olsa 600 yıl geçti.
Benim gibi sıradan bir adam...
...nerede heyecan bulabilir acaba?
Geliyorum, bebek!
Adam, iyi hamle!
-Bunu neden yaptın? -Ben yapmadım.
Çenenizi kapatıp beni rahat bırakır mısınız?
Bir sürü evrak işim var!
Siz ikiniz, buraya gelin. Oturun. Buraya gelin ikiniz de!
Genelev benim fikrimdi.
Beter Böcek'i saf dışı bırakmak istedim.
Gerçekten berbat ettiniz.
Duyduğuma göre fotoğraflarınız çekilmiş.
Beter Böcek'i serbest bırakıp yerine koymamışsınız.
Ve Otho'nun kitabı ele geçirmesine izin vermişsiniz!
Ne zaman?
Yaşayanlara asla güvenmeyin!
Sizinki gibi rutin bir korkutmanın...
...ölümden sonra yaşam olduğunu kanıtlamasını göze alamayız.
Koç, erkekler tuvaleti nerede?
Ben senin koçun değilim. O ölmedi.
Bir dakika, Koç. Şunu konuşalım.
-Kaça kadar kalabiliriz? -Defolun buradan!
Aşağı inin hadi! Tuvaletmiş! Şaka mı bu?
Levhaları görmüyor musunuz?
Hemen dönerim.
-Belki de bu kötü bir fikirdi. -Ben bir şey demedim.
Kimi kandırıyoruz? Senin hiç kötü fikrin olmaz.
Öyle mi?
Her şey yoluna girebilir.
Yuvam.
Buranın Lydia için doğru ortam olduğundan emin değilim.
-Yılanlar, hayaletler... -Karides.
Aile düşkünleri sizi.
Dert edeceğiniz başka şeyler var. Bu gece Maxie Dean geliyor.
Hayaletleri pazarlamanın bir yolunu bulmalısınız.
Her şeye ben koşamam.
Ne yapacaksın? Çevrelerini acımasızca değiştirecek misin?
Doğaüstü olaylar konusunda iç dekorasyon kadar bilgiliyimdir.
Yalnızım.
Ben...
...son derece yalnızım.
Bunu okuduğunuz zaman...
...çoktan gitmiş olacağım.
Köprüden atlamış...
Kendimi Winter River Köprüsü'nden...
...aşağı bırakmış olacağım.
Ne gerektiği umurumda değil!
Deetz'leri oradan çıkaracaksınız!
Durun.
Ne yapacaksınız?
Onları korkutmak için.
Ucuz bir numara olmadığından emin olmak istiyorum.
Ben başlayayım.
Hiç fena değil. Sıra sende.
Hadi!
Harika görünüyorsunuz.
Gidip o evi temizleyin, fotoğrafları ve el kitabını da almayı unutmayın.
-Koç? -Ne var?
Kazadan sağ çıktığımızı sanmıyorum.
Nereden bildin?
Bay ve Bayan Maitland?
Kimse yok mu?
-Nasılsınız? -Ölü.
Ölü, ölü, mort.
Tabii ki ölüler. Onlar hayalet.
Hayır, gittiler. Tüydüler. Burada yoklar. Öbür dünyadalar.
-Vefat ettiler. -Sen de mi hayaletsin?
En kıyak hayaletim, bebek.
Baksana, anlaşabileceğim birine benziyorsun.
Buradan çıkmama yardım edebilirsin.
Şu ölüm meselesi, inan ki...
Çok ürkütücü.
Sorunum şu.
Buluşma sözü verdiğim arkadaşlar var.
Orada bizzat bulunmalıyım.
Buradan çıkmama yardım eder misin?
-Oraya gelmek istiyorum. -Neden?
Haklı sebeplerin vardır elbet ama buradan bir şey yapamam.
Beni buradan çıkarabilirsen belki konuşabiliriz.
Ama bunun için adımı üç kez söylemek zorundasın.
Adın ne?
-Söyleyemem. -Neden?
Söylersem, arkadaşlarına söylersin, sürekli beni çağırırlar.
Açılışlarda alışveriş merkezlerine gitmem gerekir, imza vermek falan.
Hayatımı cehenneme çevirir. Gerçek bir cehennem.
Ama eğer kalemin varsa... Buldum! Sessiz sinema oynar mısın?
-Evet. -Güzel.
Başlıyoruz. Hazır mısın?
-İki kelime. -Doğru!
İlk kelime, iki heceli.
Bak.
Arkanı dön.
O hareketi anlamadım.
Arkana baksana!
Selam, nasılsın?
-Böcek. -Evet! Diğer kelime.
Kahvaltı? Portakal? Turuncu böcek?
Böcek suyu?
Beter kahvaltı? Böcek özü?
Beter böcek?
-İşte bu! -Adın Beter Böcek mi?
İki kez söyledin. Bir daha söyle, hadi.
O yılan sendin, değil mi?
Siz çocuklar ve hayal gücünüz! Söyle işte!
Hayır. Barbara'yla konuşmak istiyorum.
Onunla konuşmana gerek yok! Söyle işte!
Adam, buna dayanamayacağım. O küçük kızı seviyorum.
Ama artık çok geç, canım. İşimizi tamamlamak zorundayız.
Değiliz. İsyan falan edemez miyiz?
Barbara...
Adam, Lydia'yla olmak istiyorum.
Söylesene hadi!
Hayır, söyleme!
Söyle!
Korkma, biziz. Neler oluyor?
Beter...
Onu çıkartırsam, sizi bulmak için beni öbür tarafa götüreceğini söyledi.
Olmaz, Lydia, biz ölüyüz.
-Ben de ölmek istiyorum. -Hayır.
Lydia...
Ölmek hiçbir şeyi kolaylaştırmıyor.
Barbara'nın sözünü dinle, Lydia. Bu konuda çok şey biliyoruz.
Ama ne zaman istersen bizi burada ziyaret edebilirsin.
Artık her şeyin daha iyi olacağını hissediyorum.
Nasıl daha iyi?
Seni ve aileni burada kalmaya davet edeceğiz.
Aynen öyle, Lydia.
-Maxie'yi neden buraya getirmiyoruz? -Bundan senin de çıkarın var.
Bu bir sunum. Doğru ortamda, doğru tarzda yapılmalı.
-Çok büyük. Nasıl çıkaracağız? -Ayrılıyor. İki elinle tut.
-Dur! Prizler var. -Dikkat et!
Kaldır!
-Ne oluyor? -Bilmiyorum. Öğreneceğim.
Dikkatli ol.
Şükran Günü Parkı'ndaki 50 paranormal olaya adanmış...
...mumya müzesinin başına Ed Cornwell geçecek.
Ed'i hatırlarsın.
Bize konuşan Marcel Marceau heykelini veren dâhi. Büyük olaydı.
D-Con, eski nalburun yerine yapılacak olan böcek hayvanat bahçesine...
...sponsor olmak için yalvarıyor.
Kaybedemeyiz!
Lydia, nihayet bize katılmaya karar verdin.
İlk sunumu şimdi bitirdim.
Biraz dinlenip...
...dostlarını dostlarımızla tanışmaya davet edebiliriz.
Geldiler mi?
Charles, buraya hayalet görmeye geldik.
Artık burada değiller.
Ne zaman bunu dese, boyalar dökülüyor...
...ve vahşi bir yaratık bizi öldürmeye çalışıyor.
Ama bu fotoğraflar var, Lydia.
Ciddiyim. Onlarla dalga geçmemeye veya aptal numaralar yaptırmamaya...
...söz verirseniz, burada hep beraber yaşayabileceğimizi söylediler.
Aşırı tepki vermeye çok meyilli.
Merak etmeyin. Tek şansımız o değil. Otho var.
-Hâlâ buradalar mı? -Otho, hâlâ buradalar mı?
Buradalar ama saklanıyorlar.
Bana yaptıkları şey için suçlu hissediyorlardır.
Seni öldürmediklerine pişmanlar.
Suçluluğu bilemem, ben sadece görmek istiyorum.
Otho, yapabilir misin?
Zor olacak ama bence hallederim.
Hayır!
Neden endişeleniyorum ki? Sen lastik bile değiştiremezsin.
Kişisel bir eşyaları lâzım.
Eskiciye gitmen gerekecek.
İzninizle.
Düğün kıyafetleri.
Sözcükler...
"Al eller...
...beşin özü...
...kıvrak beller...
...kuzgunun sözü...
...gölgenin gözleri...
...ruhların tozu."
"Canlılar, bırakın canlansın ölüler."
Barbara?
"Geceyi yararken ansızın şimşek"
"Büyüden korkan deliler gibi ses et"
"Parçalanır insanın neşesi"
"Hayaletimiz, cesedimiz"
"Ve dirilip geliriz."
Barbara?
Kes şunu!
Hayır!
"Uçarken kertenkele, düştü yılan"
"Bakakaldı cin cüce büyüye"
"Gömülen, düşen, ölenler Şahlansın yeniden"
-Onlara ne oluyor? -Bilmiyorum.
Ölüyorlar!
Zaten ölüler. Bir şey hissetmezler.
-Bu doğru değil! Baksana! -Yeter artık.
Durdurabilir misin?
-Otho? -Çok geç, Charles. Üzgünüm.
Neredesin? Onlara yardım et lütfen.
Tabii ki yardım ederim ama sen de bana etmelisin.
-Ne? -Ben sizin deyiminizle bir kaçağım.
Buradan temelli kurtulmak istiyorum. Bunun için de evlenmem gerekiyor.
Bu kuralları ben koymadım. Düşündüm de ben kural koymam zaten.
Hadi.
Bunu çıkar evliliği gibi gör. İkimiz de kârdayız.
Ben çıkacağım, sen de Valentino'dan sonra en gözde bekâr olacaksın.
-Oyun biter. Ödeşiriz, bebek. -Tamam. Onlara yardım et yeter.
Tabii.
Beter Böcek.
Gösteri zamanı.
Dikkat dikkat, marketçiler.
Geri döndüm. Kendimi çok iyi hissediyorum. Anlarsınız ya?
Fazla uzatmadan...
...Winter River'a hoş geldiniz.
Doğal Kin Müzesi! Sıkılmış işadamları anıtı!
Biraz daha yaklaşın! Gelin hadi! Gücünüzü sınayın.
Teşekkür ederim.
Teşekkürler!
İşte bu yüzden artık gecede iki şov yapmıyorum, bebek.
Yapmam.
Peki, bu gece elimizde neler var, çocuklar?
Maitland'ler var.
Bu gecelik bu kadar egzersiz onlara yeter.
Yavaş ol, topaç oğlan. Eğlencemiz bitmedi.
Otho!
Anne, baba.
Şunu bilin; evimize ne zaman isterseniz gelebilirsiniz.
Bu arada, çeyizler benden, baba.
Maitland'ler halloldu. Her şey normale dönmüş gibi.
Gidelim mi?
Yemek şirketini aradım. Harika bir grup.
Şahit bulmalıyız.
Yapar mısın?
Törene geçelim artık.
Sen, Beter--
-O kelimeyi kimse söylemeyecek. -Bu kadını eşin olarak...
...kabul ediyor musun?
Bilemiyorum. Büyük bir karar.
Hep derdim ki yaparsam bir kere yapacağım.
Evet. Devam.
-Ve sen, Lydia, bu adamı... -Hayır! Beter--
Birazcık heyecanlı da... Onun yerine cevap vereyim.
Adım Lydia Deetz ve aklım yerinde.
Yanımdaki adamı istiyorum. Sordunuz, cevap veriyorum.
Evet, erkeğimi seviyorum.
Hadi.
Beter--
Hadi, hadi!
Beter B--
Toz ol!
Hadi!
Merhaba.
Törene devam edebilir miyiz?
-Öyleyse... -Beter Böcek.
Beter Böcek.
Sayı!
Yapalım şunu hadi!
Bana verilen yetkiye dayanarak...
-Yüzükler lütfen. -Yüzük! Olamaz!
Almıştım, tatlım.
İşte burada. Al bakalım.
O kadının benim için hiçbir anlamı yoktu.
-Sizi karı-koca... -Hadi, hadi.
...ilan...
BAYAN SHANNON'IN KIZ OKULU
-Saat kaç, canım? -15:30'a geliyor.
Bir yıl azı ya da fazlası olabilir.
Merhaba?
Evet? Boyaları aldın mı?
Evet. Senin için yeni belediye sarayının fotoğraflarını da çektim.
Fen sınavı nasıldı?
İğrençti. Bana kurbağa parçalatmak istediler.
"Asla" dedim, "Dinime aykırı." Ve "C" aldım.
Matematik sınavı?
Şaka mı yapıyorsun? Bütün hafta o sınava çalıştık.
"A" aldım. Yapabilir miyim artık?
Bilemiyorum. Fenden "C" almışsın.
Uğraşma kızla. Sen o dersen hiç "A" almadın ve--
Hadi!
Peki...
Olabilir.
Yaşayanlar ve Ölüler Huzurlu Ortak Yaşam
Müzik seti kurulumu gibi.
Lydia matematikten "A" almış galiba.
Hoşuna gidiyor.
Pardon. Seni görmedim.
Kadınlar işte.
Sorunu ne bilmiyorum.
Piliçler normalde...
Affedersin. Bunu sen mi yaptın?
Çok iyi iş. Nasıl o kadar küçülttün?
Elvis geçiyor! Selam, Kral!
Evet. Sıradaki benim galiba.
İyi oldu bu.
Bir buçuk saat sonra G.Q. dergisi için poz vereceğim.
Aylardır peşimdeydiler. İç çamaşırı anlaşması.
Ne yapıyorsun? Dur! Saçlarımı bozuyorsun!
Hadi ama! Durdur şunu!
Böyle de yakışıklıyım.